מען דארף נישט טראגן אלעס אליין
דער שווערסטער טייל איז אמאל נישט דער גט אליין, נאר דאס געפיל אז קיינער אין אייער ארום פארשטייט נישט גענוי וואס גייט פאר.
א מענטש וואס דארף נישט קיין גאנצע הקדמה
עס קען זיין א חבר, א ברודער, א שכן אדער איינער פון גוריש. דער ציל איז נישט אז ער זאל האבן אלע ענטפערס. נאר אז איר קענט זאגן: היינט האב איך נישט די קינדער, און ער פארשטייט פארוואס דער טאג איז שווער.
צוריק בויען פרענדשיפס
נאך א גט קענען חברים זיך אפהאלטן ווייל זיי ווייסן נישט וואס צו זאגן. מען קען אנהייבן מיט א קאווע, א טעלעפאן־קאל אדער א שיעור — נישט מיט א גרויסן שמועס וועגן אלעס. א קליינע קביעות ווערט אמאל א קשר.
קהילה אן פארשעמונג
א שמחה, שול אדער שבת־טיש קען זיך שפירן ווי א פלאץ וואו מען קוקט אויף אייך. איר דארפט נישט געבן יעדערן די גאנצע מעשה. א פשוט׳ע תשובה ווי ״עס איז א נייע תקופה, איך האלט זיך״ איז גענוג.
עמיתים זענען נישט קיין פסק
אנדערע גרושים קענען טיילן וואס האט זיי געהאלפן, אבער זייער וועג איז נישט אייער וועג. פאר א פערזענליכע שאלה אין הלכה, געזעץ, געזונט, קינדער אדער זיכערקייט זוכט א פאסיגן מענטש וואס קען דעם פאל.