קענסט זאגן פונקט אזוי: 'קענסטו סתם הערן?' מענטשן ווערן ווייניגער צעמישט.

איך שיק א מעסעדזש צו א חבר מיט א קלארע שעה, ווייל אלגעמיינע 'call me' פארשווינדט.

און אויב דו דארפסט practical help, זאג אויך די איין זאך װאס איז דרינגענד.

זוך נישט די גרויסע happiness. מאך א ליסטע פון קליינע זאכן װאס זענען אמאל געווען געשמאק.

קיין pressure צו זיין פרייליך פאר אנדערע. הנאה קומט צוריק שטיל.

א טעראפיסט קען העלפן אויב קהות בלייבט לאנג.

לייג איין נייע זאך, אפשר א פרייטאג נאכט גיין, און האלט די איבעריגע פשוט.

רוף א מענטש פאר א סעודה פאראויס, כדי דו זאלסט נישט ווארטן ביז די לעצטע מינוט.

ס'איז ערלויבט צו האבן א 'פשוטע שבת' אן גרויסע געסט.

פרעג דעם קינד װאס וואלט אים געמאכט פרייליך, און לאזט די דערוואקסענע ego אינדרויסן.

איין קליינע פארטי איז מעגליך נאר אויב ביידע קענען בלייבן רואיג.

צוויי פארטיס זענען אויך נישט א דורכפאל. זיכערקייט קומט ערשט.

שמחה איז נישט א צוזאג אז אלס'איז פיין. דו מעגסט האבן ביידע געפילן.

קויף די קינדער א קליינע treat און נעם אויך פאר דיר.

נעם א בילד פאר זיך, נישט פאר social media.

זאג 'איך קען נאר א האלבע שעה'. א צייט-גרעניץ איז נישט א דחיה.

האלט איין קליינע, גוטע חבורה אנשטאט צען פליכטן.

אויב דו ביסט כסדר אויסגעלאשן, טשעק אויך דיין שלאף און געזונט מיט א דאקטאר.

מארגן מיינט אויפשטיין, נעמען די קינדער, און מאכן איין זאך פאר דיר.

אויסשרייבן א קליינע וואכנליכער ציל מאכט דעם גרויסן ווארט ווייניגער שרעקעדיג.

דו בויעסט נישט צוריק די אלטע לעבן; דו מאכסט א נייע מיט װאס דו ווייסט יעצט.

יא, אויב ביידע קומען מיט'ן ווילן צו פארהאנדלען. דער מתווך איז נישט דיין לויער.

פרעג וויפיל עס קאסט און צי מען קען האבן באזונדערע צימערן. דאס האט מיר געגעבן זיכערקייט.

אויב ס'איז פחד אדער קאנטראל, איז mediation נישט שטענדיג די ריכטיגע זאך.

זאג זיי נאר: 'דאס איז א גרויסע מענטשן' זאך, דו ביסט זיכער און ביידע האבן דיך ליב.'

ביטע נישט ענטפערן פאר די קינדער מיט נקמה. רעד מיטן מתווך וועגן א קלארן כלל.

אויב ס'איז באמת שעדליך, האלט דאטעס און ווערטער אפגעשריבן און רעד מיט א פראפעסיאנעל.

אסאך מאל יא, אבער נישט אליין. בעט אן אפיציעלע איבערקוק מיט נייע פאקטן און דאקומענטן.

צייכן אן װאס האט זיך ממש געטוישט: ארבעט, הויז, די קינדערס באדערפענישן.

א שמועס צווישן די עלטערן קען אויך העלפן פאר א נייע פגישה, אבער האלט עס אין שריפט.

קיינער וויל נישט אז דו זאלסט שוין וויסן אלעס. פרעג װאס יעדע חתימה מיינט.

נעם מיט א נאטיץ-ביכל. ביי מיר איז פארגעסן געווארן א וויכטיגע פראגע אין דער מינוט.

רוף דעם מזכיר פאר א ליסטע פון דאקומענטן און די ריכטיגע צייט.

א פסק ענדיגט דעם קאנטראקט, נישט די געפילן. גיב זיך צייט און א טעראפיסט װאס פארשטייט דעם ענין.

מאך איין קליינע פראקטישע שריט יעדן טאג; נישט אלעס דארף היינט זיין מסודר.

און אויב עפס'איז נישט אויסגעפירט, שרייב א קלארע פראגע פארן בית דין אנשטאט זיך ארומצוקלאפן.

יעדע זאך זאל האבן א דאטום, סכום און ווער טוט װאס. 'בקרוב' ווערט זייער לאנג.

זאל דיין אייגענער פראפעסיאנעל ליינען דעם פיינעל דאקומענט פאר דו זאגסט יא.

שרייב אויך ווי מען ענדערט זאכן אויב א קינד ווערט גרעסער.

מאך צוויי קאפיעס. ברענג אויך א קורצע טיימליין מיט דאטעס, נישט נאר א גאנצע בינטל מעסעדזשעס.

לייג אריין די וויכטיגע זאכן אין א פייל, און האלט די אריגינאלע פאפירן ביי דיר.

פרעג דעם בית דין פריער װאס זיי ווילן זען; יעדע פלאץ האט אביסל אנדערע סדר.

ס'ווענדט זיך אויב ס'איז דא קינדער, א דירה, און געלט. פאר קינדער-קאסטאדי און געלט-זאכן איז כדאי צו נעמען א קורצע לעגאלע שמועס.

א טוען רבני העלפט מיט הלכה און צווישן-איינאנד רעדן, אבער ער איז נישט דיין לויער פאר די גויאישע געזעצן.

איך האב גענומען נאר א קורצע ערשטע שמועס, נישט גלייך א טייערע רעטעינער. כאטש ווייסטו וואו דו שטייסט.

נישט דוקא. דאס איז פשוט דער סדר ווי מען רופט ביידע צדדים; ס'איז נאך נישט קיין פסק אויף דיר.

נעם מיט א חבר וואס מאכט דיר רואיג, און שרייב אפ וואס דו ווילסט זאגן. מיט כעס קומט גארנישט גוטס ארויס.

אויב די לשון איז דיר נישט קלאר, בעט זיי מסביר צו זיין פאר דו שרייבסט אונטער עפעס.

רוף אן א רב וואס דו האסט צוטרוי צו, בעט א צייט צו רעדן. נעם מיט די פאפירן וואס ליגן ביי דיר, אפילו ס'זעט אויס א קלייניקייט.

פרעג קודם צי ביידע צדדים ווילן זיך זעצן. א בית דין קען נישט ארבעטן ווען איינער קומט בכלל נישט.

ביי מיר האט א נאנטער משפחה-מענטש געמאכט די ערשטע פארבינדונג, ס'איז געגאנגען פיל גרינגער.